تبليغاتX
حوض زیر زمینی مسجد جامع ترشیز
کاوه حوض باستانی گمشده ترشیز را در صحن مسجد جامع کاشمر یافت
 
دانشکاوان؛ كاوانگاه كاوه:

http://www.daneshkavan.com/

|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در چهارشنبه هشتم مهر 1388  |
 
 

چرا میراث فرهنگی مشهد به حوض ترشیز نیامد!

حوض که آب نداشت !!

جای آب آن را با سیمان انباشته بودند!

تنها سند ترشیز بودن کاشمر در زیر صحن مسجد

جامع کاشمر سیمان می خورد!

 

|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در پنجشنبه بیست و سوم آبان 1387  |
 
 

دانشکاوان؛ كاوانگاه كاوه:

http://www.daneshkavan.com/

|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386  |
 

 

باز هم از حوض آبدستخانه                      

 زیرزمینی مسجد جامع ترشیز( = کاشمر):

در اوایل زمستان ۸۵ در گفتگو  تلفنی با مسئولین سازمان حفظ و احیای آثار

تاریخی میراث فرهنگی خراسان از جمله آقای زنگنه کارشناس این سازمان

در خصوص کشف و معرفی حوض مسجد جامع ترشیز در صحن مسجد

جامع کاشمر ایشان میگفت حوض زیرزمینی مسجد جامع کاشمر با توجه

به اینکه خود مسجد جامع به ثبت رسیده است نیاز به هیچگونه ثبتی

ندارد و نامبرده دلیل می آورد که در مشهد خواسته اند صحن های حرم

امام رضا را جداگانه به ثبت برسانند ولی با این موضوع موافقت نشده

است چون مسئولین بالادست میراث فرهنگی گفته اند که صحن ها

زیرمجموعه حرم به ثبت رسیده هستند و نیاز به ثبت ندارند. بنده

در آن تاریخ به آقای زنگنه عرض کردم که میان حرم امام رضا و صحن هایش

با مسجد جامع کاشمر با حوضش تفاوت از زمین تا آسمان است. یعنی از

آنجا که حرم امام رضا قدیمیتر از صحن های آن است وساختمان کهنتری

نسبت به صحن ها دارد پس استدلال زیرمجموعه بودن صحن ها درست و

دلیلی برای ثبت مجدد صحن ها در میراث وجود نخواهد داشت ولی این

ویژگی در مسجد جامع کاشمر( ترشیز) وارونه می شود یعنی این حوض

زیرزمینی مسجد جامع است که ساختمان کهنتری نسبت به ساختمان

کنونی مسجد دارد. زیرا همانگونه که در نگارنگ سنگ یادبود بنای

مجدد مسجد در بالا می بینید ساختمان مسجد که بر اثر زلزله یا هجوم

ترکان و مغولان و بربران با خاک یکسان شده بود در قرن ۱۲ قمری

تجدید بنا شده است. در حالی که حوض زیرزمینی به علت واقع بودن

در زیرزمین از شر زمینلرزه ها و تمدن لرزه های وحشیان در امان و

پنهان مانده است. این پنهان ماندگی و در امان ماندگی از چشم

مورخان و نویسندگان و اقتباس نویسان معاصر نیز روی داده است

به طوریکه هیچ کدام متوجه این حوض زیرزمینی که مقدسی به

 آشکارگی در ۱۱۰۰ سال پیش از آن یاد کرده است نشده اند.

پس بنا به این دلایل  و شواهد لزوم ثبت جداگانه این حوض

احساس می شود. زیرا با توجه به قدمت کهنتر آن نسبت به

مسجد دیگر حوض از نظر میراث فرهنگی زیرمجموعه

مسجد محسوب نخواهد شد. بلکه ردیف ثبت جداگانه ای در

دفتر میراث فرهنگی کشور برای تاریخ کهن خود می طلبد.

متاسفانه با وجود سه چهار سال مکاتبه و نامه نگاری ، هيچ

گونه اقدامي تاكنون از سوي ميراث فرهنگي براي احيا بازسازي و ثبت

و معرفي اين اثر تاريخي كه حكم شناسنامه اي منحصر به فرد

را  در اثبات ترشيز بودن كاشمر دارد ، صورت نپذيرفته است.

 وهمانگونه كه درعكس ميبينيد آشغال و زباله جاي آب در حوض

پر شده با سيمان را همچنان گرفته است. در حاليكه اگر در كشوري

ديگر اينچنين كشف دست نخورده اي معرفي مي شد باري به طور

حتم سريعاً نسبت به تخليه حوض باستاني از سيمان و گشايش پلكان

ديگر اين حوض زيرزميني كه در عكس تيغه نيمه كاره جلو آن

ديده مي شود، اقدام مي كردند. ولي باري ميراث خورهاي فرهنگي

كشور كنوني چندان حال و رمقي به اينكارها ندارند. هر چند سهم

مردم كاشمر نسبت به ساختمان سازمان ميراث فرهنگي كشور

كه كمتر از يك دهه قبل به بهاي ۵۰ ميليارد تومان خريداري شد

بيشتراست از مردم ديگر شهرستانهاست. چون مردم كاشمر

به قيمت بي توجهي به ميراث بهاي گزافي را بابت به ريز

به پاشهاي ميراث خورها پرداخته اند.

|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386  |
 
|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386  |
 
|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386  |
 
|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386  |
 

سنگ لوح بازسازی مسجد جامع کاشمر

 ( ترشیز) در بیش از ۲۰۰ سال پیش

|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386  |
 
 

 

کشف بزرگ

 

 

 

 

 

 

باستانشناسی:

 

 

 

|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در چهارشنبه هجدهم بهمن 1385  |
 
 

حوض زیرزمینی مسجد جامع کاشمر که در کتاب  احسن

 التقاسیم مقدسی در 1100 سال پیش به آن تحت عنوان حوض

مسجد جامع ترشیز اشاره شده است.هر چند عده ای اقتباس

نویس معاصر اقدام به تحریف تاریخ ترشیز نموده اند

(http://www.shahr-midozdand.blogfa.com/) و ترشیز کهن

را که با شهرستان کاشمر کنونی منطبق بوده است را به

اشتباه به روستای فیروزآباد نسبت داده اند لذا این حوض به

عنوان برترین سند تاریخی در خصوص سندیت ترشیز بودن

کاشمر برای نخستین بار کشف و معرفی می گردد.هر چند که

همانگونه که در عکسها دیده می شود این حوض تبدیل به

زباله دانی مسجد جامع شده است و به همین علت گرفتن

عکسهای دقیق تر از محل حوض که در کف این بنای زیرزمینی

واقع شده مقدور نبود ولی ...............

این حوض در صحن مسجد توسط پلکانی که پیرامون آن نرده های آهنی

کشیده اند قابل دسترس می باشد. و هر چند  خد مسجد دارای ردیف ثبت

در دفتر میراث فرهنگی می باشد ولی به علت قدمت کهن تر این حوض که

بیش از هشتصد سال قدیمی تر از بنای فعلی مسجد که بر روی خرابه های مسجد

قبلی در حدود ۲۰۰ سال بنا شده به نظر می رسد که این حوض خود نیاز به ثبت

مستقل و اختصاص یافتن ردیف مستقلی در ثبت میراث فرهنگی دارد . چون یک

بنای کهن تر که ....

 

|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در چهارشنبه هجدهم بهمن 1385  |
 
|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در چهارشنبه هجدهم بهمن 1385  |
 
|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در چهارشنبه هجدهم بهمن 1385  |
 

|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در چهارشنبه هجدهم بهمن 1385  |
 
|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در چهارشنبه هجدهم بهمن 1385  |
 
 
|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در سه شنبه هفدهم بهمن 1385  |
 
|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در سه شنبه هفدهم بهمن 1385  |
 
 

شماره 58

تاریخ : 14/8/85

 

معاونت محترم حفظ و احیاء آثار تاریخی

 سازمان میراث فرهنگی خراسان

 

         احتراماً عطف به نامه 2926 ح – 50/128-1/8/1384 و نیز پیرو پاسخ مورخ 14/8/84 معروض می دارد نظر به اینکه جنابعالی به استناد منابع و مآخذی که قید فرموده بودید ، منکر انطباق خندق و حوض مسجد جامع کاشمر با خندق و حوض مسجد جامع ترشیز شده اید و با وجودآنکه اینجانب طی پاسخی که برایتان  ارسال نموده بودم؛  دلایل کافی را دررد منابع و مواخذ مورد استناد جنابعالی که اکثراً از معاصرین است ، خدمتتان عرض نمودم؛ و در پایان آن مرقومه نظر سازمان متبوعتان  را به عدم  وجود صحت در  اظهارات لسترنج در کتابش :" سرزمین خلافت شرقی" معطوف نموده ام. یعنی در خصوص اظهارات مجعولی که لسترنج به اصطخری نسبت داده وطی آن  در زیرنویس کتابش این ادعای پوچ را مطرح نموده که : " اصطخری ترشیز را در غرب کندر دانسته است"  بر همین اساس اینجانب  نظر سازمان متبوعتان را در این باره جویا شدم تا اگر این عبارت را  که مورد استنادتان  هم قرار گرفته بود چنانچه در کتاب اصطخری یافته اید ما را هم مطلع کنید ! ولی متأسفانه تاکنون هیچگونه اعلام نظری از سوی جنابعالی و سازمان متبوعتان در این باره صورت نگرفته است.با توجه به اینکه کلیه اقتباس نویسان معاصرتاکنون بدون هرگونه مطالعه و بررسی در خصوص صحت و سقم اظهارات این نویسنده انگلیسی معاصر اقدام به نقل قول مطالب مجعول او نموده وبه این نیز اکتفا ننموده اند و خود نیز  برای افزودن بر حجم کتابهای خود جعلیات دیگری به آن افزوده اند.  وبا این اقدامات تاریخ یک شهر کهن را به تحریف و پریشانی کشانده اند. لذا ضمن تکرار درخواست قبلی خود مبنی بر اعلام نظر آن سازمان محترم در خصوص تعیین میزان صحت  وسقم اظهاراتی که لسترنج به اصطخری نسبت داده است،.  در اینجا نیز یکی دیگر از منابع مورد استنادتان را در آن نامه که به اعتبار آن ترشیز را خراب شده در فیروزآباد معرفی کرده بودید ، مورد  نقد و رد قرار می دهم تا به عدم قوت و سستی  استنادتان به این منابع پی ببرید:

منبع دیگر مورد استناد شما کتاب " تحریری از تاریخ جهانگشای جوینی" بود که از آن  نقل فرموده اید:(...خندق ترشیز را که چون غاری بود پر کردند......ص 170 )

یعنی شما  بنا به این عبارت به طور ضمنی نتیجه گرفته اید که دیگرنباید  در ترشیز خندقی برجا مانده باشد و کاملاً باید پر شده باشد. ولی اینجانب بنا  به دو دلیل خلاف آن را برایتان اثبات می کنم: اولاً: نظر شما را به دنباله نقطه چین نقل قولتان که به آن توجهی ننموده اید جلب می کنم. البته از اصل کتاب تاریخ جهانگشای جوینی چاپ 82 ص 46 : (.... بمحاصره آن حصار مشغول شد ومدت چهار ماه محاربت کرد و خندق ترشیز را که چون غاری عمیق بود انباشته و نزدیک رسید که در هفتۀ مستخلص شود .... و عجب حالی افتاد که علم ملک قطب الدین بی موجبی بشکست و نگونسار شد ملک قطب الدین از آن تطیّر گرفت

  و ...... بعلت مرض عزم مراجعت کرد....). در این عبارات می بینید که به صراحت آمده است که یک هفته دیگر به پایان و خلاصی کار پرکردن خندق ترشیز مانده بوده است. و ملک قطب الدین به ناچار و به دلایل گوناگون از قبیل مرگ پدرش وفوریتی که در مسألۀ جانشینی پدرش  وجود داشته ایست باعث گردید که با بهانه های ساختگی نگونسار شدن خودبخودی علم و مرض تمارضی خودش،  از پر کردن کامل خندق ترشیز منصرف و قصد بازگشت به پایتختش را نماید.

پس با درنظر گرفتن کامل این گزارش تاریخی آشکار خواهد شد که وضعیت موجود خندق کاشمرکاملاً با مندرجات این گزارش تاریخی مطابقت دارد یعنی اگرهمین مقادیر از  خندق برجا مانده کاشمر را که در حد فاصل خیابان 15 خرداد 2 تا6 کاشمر بر جا مانده است  که ما آن را به عنوان خندق ترشیز معرفی کرده ایم در نظر بگیریم آنگاه متوجه خواهیم شد که پرکردن این مقداراز خندق برجا مانده نیز یک هفته بیشتر کار نمی برده است. یعنی این بخش از خندق پر نشده  موجود در کاشمرکاملاً منطبق با خندقی که بنا به تاریخ جهانگشای جوینی " نزدیک رسید که در هفته ای مستخلص شود" می باشد.

در حالیکه در فیروزآباد هیچگونه خندق پر شده یا پرنشده ای وجود ندارد.

ثانیاً:گزارش های تاریخی که به حمله تیمورلنگ به ترشیز پرداخته اند مجدداً خبر از وجود خندق درپیرامون ترشیز در  چند سده بعد از قطب الدین محمد تکش داده اند. لذا این موضوع مستندات شما را در خصوص نابودی کامل خندق ترشیز با چالش جدی روبرو می سازد. با عرض این موارد مجدداً نظر شما را به اظهارات تاریخی مقدسی در کتاب احسن التقاسیم جلب می کنم که به صراحت در 1100 سال پیش کندر را پایین تر از ترشیز معرفی می کند. و این گزارش فقط با موقعیت کاشمربه عنوان ترشیز مطابقت می نماید. چون فیروزآباد هیچگاه بالاتر از کندرقرار نمی گیرد تا بتوان آن را به عنوان ترشیز کهن شناخت. انحراف  از این حقیقت تاریخی و جغرافیایی در کتب معاصرین از لسترنج انگلیسی شروع شده است.  

در پایان در خصوص این دلایل خواستار اعلام نظر جنابعالی و سازمان محترمتان

می باشم. تا مشخص شود که تکلیف خندق و حوض مسجد جامع کاشمر چه خواهد شد و به کجا خواهد کشید؟ آبا این دو اثر به ثبت خواهد رسید؟ و آیا سازمان متبوع به شما بنا به این دلایل حاضر به احیاء ترشیزدر کاشمر کنونی خواهد شد یا اینکه کماکان با توسل به مستندات بی اساس در عقیده قبلی خود مصر خواهد بود؟ در ضمن در مورد یک اثر دیگر در کاشمر یعنی سرو باغمزار کاشمر آیا فکری برای ثبت آن در ردیف میراث طبیعی انجام خواهد شد ؟

 

                                          کاوه آهنگر

                 مدیر عامل شرکت علمی پژوهشی دانشکاوان

                                                        شماره ثبت ۱۲۱۰


کاوه آهنگر

مدیر عامل شرکت علمی پژوهشی صنعتی دانشکاوان

شماره ثبت ۱۲۱۰

 http://www.daneshkavan.com/

 

 

|+| نوشته شده توسط کاوه آهنگر در سه شنبه هفدهم بهمن 1385  |
 
 
بالا